λιθοκάρδιος
λιθοκάρδιος, stony-hearted
λῐθο-κάρδιος, ον,
- stony-hearted, Sch. E. Or. 121.
λῐθοκάρδιος -ον [λίθος , καρδία ] having a heart of stone, obstinate Orig. HIer. 4.6 etc.
λιθο·κάρδιος, ος, ον, au cœur de pierre, Orig. 3, 293 ; Bas. 4, 260 edd. Migne.
Étym. λ. καρδία.
λιθοκάρδιος, mit steinernem Herzen, ἄνθρωπος, Schol. Eur. Or. 121 ; K.S.