λοχμαῖος
λοχμαῖος, of the coppice
λοχμ-αῖος, α, ον,
- of the coppice, Μοῦσα λ., of the nightingale, Ar. Av. 737 (lyr.).
λοχμαῖος -α -ον [λόχμη ] who stays in the woods: Μοῦσα λοχμαῖα Muse of the woods Aristoph. Av. 737.
λοχμαῖος, α, ον, qui se plaît dans les taillis, Ar. Av. 737.
Étym. λόχμη.
λοχμαῖος, im Busch versteckt, sich im Gebüsch aufhaltend, μοῦσα, von den Vögeln, Ar. Av. 737.
λοχμαῖος, α, ον
- of the coppice, Μοῦσα λ., of the nightingale, Ar.