μάραθρον
μάραθρον, fennel
μάρᾰθρον [μᾰ], τό, less Att. form of μάραθον, Alex. 127.5, PTeb. 116.43 (ii B.C.), UPZ 89.9 (ii B.C.), Dsc. 3.70 codd., Gal. 12.67, Hld. 6.14.
μάραθρον, ου (τὸ) [μᾰ] fenouil, plante, Diosc. 3, 81.
Étym. cf. μάραθον et μάραθος.
μάραθρον, τό, = μάραθον, Diosc.; auch Alexis bei Poll. 6.66.