μαρασμός
μαρασμός, withering
μᾰρασμ-ός, ὁ,
- = μάρανσις, Gal. 7.666; withering, τῆς ἀνθήσεως Dsc. 2.166, cf. 3.86.
μαρασμός, οῦ (ὁ) [μᾰ] consomption, épuisement, Gal. 1, 42, etc.
Étym. μαραίνω.
μαρασμός, ὁ, das Schwachwerden, bes. das Abnehmen der Lebenskraft im hohen Greisenalter od. durch abzehrende Krankheit, Medic.