μαραθωνομάχης
μαραθωνο·μάχης, ου (ὁ) [ᾰᾰ] c. le suiv. Ar. Ach. 181 ; A. Pl. 233, 8 ; Jul. 350, etc.
μαραθωνομάχης, ὁ, und μαραθωνομάχος, ὁ, s. Hermann u. Elmsl. zu Ar. a.a.O., ein Maratonkämpfer, der in der Schlacht bei Maraton mitgekämpft hat, sprichwörtlich ein ausgezeichneter Kämpfer von altem Schrot u. Korn ; Ar. Ach. 181, Nub. 986 ; Theaet.Schol. 3 (Plan. 233); DL. 1.56 ; vgl. Jacobs zu Anth. Pal. p. 876.