μαραντικός
μαραντικός, wasting away
μαραν-τικός, ή, όν,
- wasting away, πόθος Sch.rec. A. Pers. 59.
- II withered, γέρων Phryn. PS p.57 B.
μαραντικός, welk, schwach machend, Schol. Il. 9.242. Bei Phryn. in B.A. 32 Erkl. von γέρων ῥυσός, schwach.