μάργος

μάργ-ος, η, ον, also ος, ον (A. Eu. 67, Pl. Lg. 792e):—poet. Adj. (used once by Pl.),

• mad, μάργε madman! Od. 16.421; μαῖα φίλη, μάργην σε θεοὶ θέσαν 23.11, cf. Pi. O. 2.96, etc.; θυμὸς μ. Thgn. 1301; λύσσης πνεύματι μάργῳ A. Pr. 884 (anap.); τάσδε τὰς μάργους, of the Furies, Id. Eu. l.c.; μάργοι ἡδοναί Pl. l.c.; of horses, rampant, furious, μάργων ἐπιβήτορες ἵππων Hom. Epigr. 4.4, cf. A. Th. 475; of wine, οἶνος δέ οἱ ἔπλετο μάργος Hes. Fr. 121.
• • • 2 of appetite, greedy, gluttonous, μετὰ δʼ ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ Od. 18.2; τὸ μ. σῆς γνάθου E. Cyc. 310: metaph., οἴδματι μάργῳ Emp. 100.7; μάργοις φλὸξ ἐδαίνυτο γνάθοις Phryn.Trag. 5.4.
    • 3 lewd, lustful, Thgn. 581, A. Supp. 741, E. El. 1027, etc.

μάργος, att. auch 2 Endgn, rasend, wütend, ἄνδρες, Pind. Ol. 2.106 ; unsinnig, Od. 16.421 ; töricht, unbesonnen, μάργην σε θεοὶ θέσαν, 23.11 ; vom Magen, γαστήρ, gierig, gefräßig, 18.2, wie πάρες τὸ μάργον σῆς γνάθου Eur. Cycl. 309 ; μάργοις φλὸξ ἐδαίνυτο γνάθοις Phryn. bei Schol. Lycophr. 434 ; λύσσης πνεύματι μάργῳ vrbdt Aesch. Prom. 884 ; von den Furien, Eum. 67 u. sp.D.; auch in Prosa, ὅπως μήτε ἡδοναῖς τισι πολλαῖς ἅμα καὶ μάργοις προσχρήσεται ἡ κύουσα Plat. Legg. VII.792e ; Sp.; – wollüstig, üppig, Aesch. Suppl. 741 ; Ἑλένη, Eur. El. 1027.

μάργος

-η.

Out of one’s wits, beside oneself Od. 23.11.

Absol. in voc., madman ! Od. 16.421.

Applied to the belly, raging, unappeasable Od. 18.2.

μάργος

• 1intemperate ἀλλʼ αἶνον ἐπέβα κόρος, οὐ δίκᾳ συναντόμενος, ἀλλὰ μάργων ὑπʼ ἀνδρῶν O. 2.96

μάργος : mad, raving, raging. (Od.)

μάργος, η, ον

• • • 1raging mad, Lat. furiosus, μάργε, madman! Od.; then in Pind., Aesch., etc.
    • 2of appetite, greedy, gluttonous, Od., Eur.
    • 3lewd, lustful, Theogn., Eur.