μαργαρίτης
μαργαρίτης, a pearl
μαργᾰρ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- pearl, Thphr. Lap. 36, Ael. NA 10.13: -ῖτις λίθος, ἡ, Androsth. ap. Ath. 3.93b; -ῖτις alone, Isid.Char. 20: -ὶς λίθος, ἡ, Philostr. VA 3.53; -ίς alone, Hld. 2.30.
- II -ίτης χερσαῖος, an unidentified precious stone, Ael. NA 15.8.
μαργαρίτης, ου (ὁ) [ᾰρῑ]
1 μ. λίθος, Th. (Ath. 93a) ou simpl. μαργαρίτης, Isid. Char. (Ath. 93e) perle ; μ. χερσαῖος, Arr. Ind. 8 ; El. N.A. 15, 8, pierre précieuse ||
2 plante d’Égypte, Arstt. Plant. 1, 4, 1.
Étym. μαργαρίς.
μαργαρίτης, ὁ, = μαργαρῖτις.
μαργαρίτης
μαργᾰρί_της, ου, ὁ,
- a pearl, Theophr., etc. A Persian word.