μελοποιέω

μελοποι-έω,

• make lyric poems, Ar. Ra. 1328 (lyr.), Th. 42 (anap.).
• • • 2 compose music, IG 3.78 (ii A. D.).
  • II set to music, ἐλεγεῖα μεμελοποιημένα Plu. Mus. 2.1134a; ψιλὴν λαβὼν τὴν λέξιν μ. Longin. 28.2.
  • • 2 express in song, τὸν ἔρωτα Palaeph. 48.
    • 3 write melodiously, πᾶσαν τὴν ποίησιν Ath. 14.632d.—A pf. part. Pass. with double redupl. μεμελοπεποιημένος, Id. 10.453d.

μελοποιέω, ein Lied dichten, bes. die Melodie dazu machen, Sp., vgl. Ath. XIV.632c Ὅμηρος διὰ τὸ μεμελοποιηκέναι πᾶσαν ἑαυτοῦ τὴν ποίησιν ἀφροντιστὶ τοὺς πολλοὺς ἀκεφάλους ποιεῖ στίχους καὶ λαγάρους, dem nachher προσάγειν πρὸς τὰ ποιήματα μελῳδίαν entspricht.

μελοποιέω, fut. -ήσω

• to make lyric poems, Ar. from μελοποιός