μελοποιός
μελοποιός, a maker of songs, a lyric poet
μελοποι-ός, ὁ,
- maker of songs, lyric poet, Ar. Ra. 1250, Pl. Prt. 326a, etc.; ὁ Θηβαῖος μ., of Pindar, Ath. 1.3c; ἡ Λεσβία μ., of Sappho, Luc. Im. 18.
- II as Adj., generally, tuneful, μέριμνα E. Rh. 550 (lyr.).
μελο·ποιός, οῦ (ὁ, ἡ)
1 qui compose des chants, poète lyrique, Ar. Ran. 1250 ; Plat. Prot. 326b ; au fém. Luc. Im. 18 ||
2 chanteur (rossignol) Eur. Rhes. 550.
Étym. μέλος, ποιέω.
μελοποιός, ὁ, der Liederverfertiger, der lyrische Dichter, Plat. Prot. 326b, Ion 534a, wie Pind. oft heißt ὁ Θηβαῖος μελοποιός, vgl. S.Emp. adv.mus. 16. Auch fem., Λεσβία, Luc. Imag. 18.
μελοποιός
μελο-ποιός, οῦ, ὁ,
μέλος II, ποιέω
- Ia maker of songs, a lyric poet, Ar., Plat.
- IIas adj. tuneful, Eur.