μένανδρος
μένανδρος, awaiting a man
μέν-ανδρος, ον,
- awaiting a man, παρθένος Dionys.Trag.12.
μέν·ανδρος, ος, ον, qui attend ou guette son mari, Dionys. (Ath. 98d).
Étym. μένω, ἀνήρ.
μένανδρος, den Mann erwartend oder bestehend, so nannte Dionys. im Scherz die Jungfrau, Ath. III.98c, ὅτι μένει τὸν ἄνδρα, sonst nur nom. pr.