μεναίχμης
μεναίχμης, abiding the spear, staunch in battle
μεν-αίχμης, ου, Dor. μεν-αίχμᾱς, α, ὁ,
- staunch soldier, Anacr. 70 (dub.): as Adj., χειρὶ μεναίχμᾳ AP 6.84 (Paul.Sil.).
μεν·αίχμης, ου (ὁ, ἡ) à la lance ferme, inébranlable, Anacr. 74 ||
➳ Dor. μεναίχμας [ᾱ] Anth. 6, 84.
Étym. μένω, αἰχμή.
μεναίχμης, den Kampf bestehend, im Kampfe ausharrend.
μεναίχμης
μεν-αίχμης, ου,
αἰχμή
- abiding the spear, staunch in battle, Anth.