μέμψις
μέμψις, blame, censure, reproof
μέμψις, εως, ἡ,
- blame, censure, μέμψιν δικαίαν μέμφομαι Ar. Pl. 10; μ. ἐπιφέρειν τινί Id. Ra. 1253 (lyr.); μ. λαβεῖν Men. 576 (s. v. l.); ἔχειν μ. to incur blame, E. Heracl. 974; φίλων μ. censure of them, S. Fr. 472: pl., censures, Pl. Lg. 684d; complaints, Arist. EN 1162b5.
- 2 ground of complaint, μ. οὔτινʼ ἀνθρώποις ἔχων A. Pr. 445, cf. S. Ph. 1309.
μέμψις, εως (ἡ)
1 blâme, reproche, Ar. Pl. 10, etc. ; Plat. Leg. 684d, etc. ||
2 sujet de plainte, Eschl. Pr. 445, etc.
Étym. μέμφομαι.
1. verwijt, kritiek:
2. reden tot kritiek:
μέμψις, ἡ, das Tadeln, der Tadel, Vorwurf ; μέμψιν μέμφεσθαί τινι, Ar. Plut. 10 ; μέμψιν ἐποίσει τινί, Ran. 1253 ; Plat. Legg. III.684d u. Folgde.
μέμψις, εως,
μέμφομαι
- 1blame, censure, reproof, μ. ἐπιφέρειν τινί Ar.; ἔχειν μ. to incur blame, Eur.
- 2act. cause for complaint, Aesch., Soph.