μίνθος
μίνθος, human ordure
μίνθ-ος, ὁ,
- human ordure, Mnesim. 4.63.
1 μίνθος, ου (ὁ) excrément, Mnésim. (Com. fr. 3, 570).
2 μίνθος, ου (ἡ) c. μίνθα, Crat. (Com. fr. 2, 88) ; Th. H.P. 6, 7 ; C.P. 2, 21 ; Plut. M. 732b.
μίνθος ², ὁ, Menschenkot, Hesych.
μίνθος, ἡ, = μίνθα, Theophr.
μίνθος, ὁ,
- human ordure.