μιμνήσκω

μιμνήσκω (not μιμν-ῄσκω, v. infr.), fut. μνήσω: aor. ἔμνησα: causal Verb, formed in pres. and impf. from μέμνημαι as πιπράσκω from πέπραμαι:—

• remind, put in mind, μνήσει δέ σε καὶ θεὸς αὐτός Od. 12.38; τινος of a thing, ἐπεί μʼ ἔμνησας ὀϊζύος 3.103; τῶν σʼ αὖτις μνήσω Il. 15.31, cf. 1.407; μηδέ με τούτων μίμνησκʼ Od. 14.169, cf. Thgn. 1123, Theoc. 15.36.
• • II ἔμνασεν ἑστίαν πατρῴαν . . νικῶν recalled it to memory, made it famous, Pi. P. 11.13.—Act. is mostly Ep., used once in Trag. (lyr.), E. Alc. 878: compds. with ἀνα- or ὑπο- were preferred in Prose.
• B Med. and Pass. μιμνήσκομαι, imper. -ήσκεο Il. 22.268: Ep. impf. μιμνήσκοντο 13.722 (the pres. only in later Prose, Pl. Ax. 368a, D.H. 1.13, Plu. QConv. 2.653b; μέμνημαι serving as pres. in early writers): other tenses are formed from the stem μνη- (v. μνάομαι): fut. μνήσομαι Od. 7.192, Sapph. 32; μνησθήσομαι Hdt. 6.19, E. Med. 933, etc.; also μεμνήσομαι Il. 22.390, Od. 19.581, Hdt. 8.62, E. Hipp. 1461, Pl. Phlb. 31b, etc.: aor. ἐμνησάμην, inf. μνήσασθαι Od. 4.331, Tyrt. 12.1, Hdt. 7.39; rare in Trag., as S. OT 564; Ep. μνησάσκετο Il. 11.566; Trag. also ἐμνήσθην (used by Hom. only in Od. 4.118), S. El. 373, etc.; Aeol. ἐμνάσθην Sapph. Supp. 4.11: pf. μέμνημαι, Aeol. μέμναιμαι Alc. Supp. 28.6, in Att. always in pres. sense, as also freq. in Hom.; 2 sg. μέμνηαι Il. 21.442, μέμνῃ 15.18; imper. μέμνησο, Dor. μέμνᾱσο Epich. 250, etc., Ion. μέμνεο Hdt. 5.105; subj. μέμνωμαι -ώμεθα Od. 14.168, S. OT 49; Ion. -εώμεθα Archil. (?) in PLit.Lond. 54.4; opt. μεμνῄμην Il. 24.745, -ῇτο Ar. Pl. 991 (μεμνῇο, -ῇτο shd. prob. be read for -ῷο or -οῖο, -ῷτο in X. An. 1.7.5, Cyr. 1.6.3, and μεμνοῖτο is dub. in Crates Com. 50); Ep. 3 sg. μεμνέῳτο Il. 23.361; Dor. 3 pl. μεμναίατο Pi. Fr. 94; inf. μεμνῆσθαι; Aeol. imper. μέμναισο Sapph. 94.8 L.-P.; part. μεμνημένος: plpf. ἐμεμνήμην Isoc. 12.35; Ion. 3 pl. ἐμεμνέατο Hdt. 2.104:—
• remind oneself of a thing, call to mind:—Constr.: sts. c. acc., remember, Τυδέα δʼ οὐ μέμνημαι Il. 6.222, cf. 9.527, Od. 14.168, S. OT 1057, Pl. Lg. 633d, D. 44.7; esp. with relat. clause following, μ. τὸν στόλον ὡς ἔπρηξε Hdt. 7.18; μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισας A. Ch. 492; μ. τὸν Εὐφραῖον, οἷʼ ἔπαθεν D. 9.61; also μέμνησο ἐκεῖνο, ὅτι . . X. Cyr. 2.4.25; μεμνώμεθα ταῦτα περὶ ἀμφοῖν, ὅτι . . Pl. Phlb. 31a: more freq. c. gen., φίλου μεμνήσομʼ ἑταίρου Il. 22.390; τοῦ ποτε μεμνήσεσθαι ὀΐομαι Od. 19.581; οὐδὲ παῖδος οὐδὲ φίλων τοκήων οὐδὲν ἐμνάσθη Sapph. Supp. l.c., cf. Hdt. 8.62, E. Hipp. 1461, etc.; also μεμνημένος ἀμφʼ Ὀδυσῆϊ Od. 4.151; ἀμφὶ Διώνυσον . . μνήσομαι h.Hom. 7.2; περὶ πομπῆς μνησόμεθα Od. 7.192:—Pass., to be remembered (not in early Prose), τὰ παραπτώματα οὐ μνησθήσεται LXX Ez. 18.22; αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν Act.Ap. 10.31, cf. Apoc. 16.19.
• • • 2 c. inf., μέμνηντο γὰρ αἰεὶ ἀλλήλοις . . ἀλεξέμεναι Il. 17.364; μέμνησο δʼ εἴκειν A. Supp. 202; μέμνησο δάκνειν, διαβάλλειν Ar. Eq. 495; μεμνήσθω ἀγαθὸς ἀνὴρ εἶναι X. An. 3.2.39; μέμνησθέ μοι μὴ θορυβεῖν Pl. Ap. 27b.
    • 3 after Hom., c. part., θνατὰ μεμνάσθω περιστέλλων μέλη let him remember that he clothes, Pi. N. 11.15; μέμνημαι κλύων I remember hearing, A. Ag. 830; μεμνήμεθα ἐλθόντες E. Hec. 244; μ. ἀκούσας X. Cyr. 1.6.3, etc.: folld. by a relat., μέμνησʼ, ὅπως εὖ μοι στομώσεις αὐτόν Ar. Nu. 1107.
    • 4 abs., ἀφʼ οὗ Ἕλληνες μέμνηνται Th. 2.8, cf. 5.66: pf. part. μεμνημένος in commands, ὧδέ τις . . μεμνημένος ἀνδρὶ μαχέσθω let him fight with good heed, let him remember to fight, Il. 19.153, cf. 5.263, Hes. Op. 422, etc.
  • II make mention of, c. gen., τῶν νῦν μοι μνῆσαι Od. 4.331; Μοῦσαι, μνησαίαθʼ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον (i. e. τῶν, ὅσοι) Il. 2.492; also μνήσασθαι περί τινος Hdt. 7.39: freq. in aor. Pass. μνησθῆναι, Od. 4.118, S. Ph. 310; μνησθῆναι περί τινος Hdt. 1.36, cf. 9.45; περί τινος ἔς τινα Th. 8.47, cf. 1.10, 37, etc.; μνησθεὶς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης D. 18.21; μ. τινὸς πρός τινα Lys. 1.19: later c. dat. pers., recall to oneʼs memory, remind, ἐμνήσθην σοι καὶ παρόντι περί . . PLille 12.1 (iii B. C.), cf. PCair.Zen. 122.7, al. (iii B. C.): rarely c. acc., ταῦτα καὶ μακάρων ἐμέμναντʼ ἀγοραί Pi. I. 8(7).29: abs., μευ μεμναμένω εἰ φιλέεις με mentioning your name to see if . ., Theoc. 3.28.
  • III give heed to, πατρὸς καὶ μητέρος Od. 18.267; μ. βρώμης give heed to food, 10.177; ὡς μεμνέῳτο δρόμου (v.l. δρόμους) that he might give heed to the running, Il. 23.361; μ. χάρμης, δαιτός, σίτου, 4.222, Od. 20.246, Il. 24.129; μεμνᾶσθαι πολέμου τε καὶ μάχας B. 17.58 [Dith. 4.58]; ἀοιδᾶς Pi. Fr. 94. (Aeol. μιμναίσκω (not μιμνᾴσκω) Hdn.Gr. 2.79, 178; but Ep., Ion., Att. μιμνήσκω without ι, PCair.Zen. 15 v. 35 (iii B. C., ὑπο-), Inscr.Magn. 16.27 (early ii B. C., [ἀνα-]), SIG 704E 18 (Delph., late ii B. C., ὑπο-), Did. in An.Ox. 1.196; cogn. with Lat. memini, etc.)

μιμνήσκω, (Μνα), fut. μνήσω, aor. ἔμνησα, erinnern, mahnen ; μνήσει δέ σε καὶ θεὸς αὐτός, Od. 12.38 ; τινά τινος, Einen woran, μηδέ με τούτων μίμνησκε, 14.169, ἐπεί μʼ ἔμνησας ὀϊζύος, 3.103, wie τῶν νῦν μιν μνήσασα Il. 1.407 ; Theogn. 1119 ; ἔμνασε, Pind. P. 11.13 ; ἔμνησας ὅ μου φρένας ἥλκωσεν, Eur. Alc. 889. – Häufig im med. u. pass. (vgl. auch μνάομαι), sich erinnern, gedenken, τινός, τοῦ γὰρ μιμνήσκεται ἤματα πάντα, Od. 15.54, οὐδέ τι Τρῶες χάρμης μιμνήσκοντο, sie dachten nicht an den Kampf, kämpften nicht, Il. 13.722 ; so κοίτοιο καὶ ὕπνου, Ruhe und Schlaf genießen, Od. 20.138, νόστου, 3.142, öfter ; in Prosa, καὶ ἑτέρων μιμνησκόμενος, Plat. Ax. 368a ; dazu gehört der aor. ἐμνησάμην u. fut. μνήσομαι, ὁππότʼ ἐκείνων μνήσομαι, Il. 9.647, βρώμης, Od. 10.277, χάρμης, Il. 4.222 u. ä.; Αἴας μνησάσκετο θούριδος ἀλκῆς, 11.566, der Stärke gedenken, sich ihrer bedienen, sich wehren ; ὅτε μνησαίατο κοίτου, Od. 7.138 ; auch μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος αἰγίσθοιο, 1.29. Hom. vrbdt auch περὶ πομπῆς μνησόμεθα, Od. 7.191. – Perf. μέμνημαι, ich habe mich erinnert, ich bin eingedenk, als praes. gebraucht, mit dem opt. μεμνῄμην, Il. 24.745, u. μεμνῴμεθα, Soph. O.R. 49, μεμνῷο, Xen. An. 1.7.5 ; bei Ar. Plut. 991 schwankt die Lesart zwischen μεμνῇτο u. μεμνῷτο ; auch μεμνέῳτο, Il. 23.361 ; μεμνώμεθα, conj., Od. 14.168, wie Plat. Phil. 31a u. A.; μεμνεώμεθα, Her. 7.47 (μέμνῃ, = μέμνησαι, Il. 15.18, 20.188, Od. 24.115 ; auch μέμνηαι, Il. 21.442 ; μέμνεο, = μέμνησο, imper., Her. 5.105 ; ἐμεμνέατο, = ἐμέμνηντο, plusqpf., Her. 2.104); dazu gehört als eigenes fut. μεμνήσομαι, ich werde eingedenk sein, Il. 22.390, Od. 21.79 ; Xen. Cyn. 8.6.6 u. sonst ; von Hom. an überall, gew. c. gen., ἀλλʼ ἔτι σῶν μέμνημαι ἐφετμέων, Il. 5.818, öfter ; Διρκαίων ὑδάτων ἀὲ μέμναται, Pind. P. 9.88 ; Διὸς μεμναμένος, N. 7.80 ; μέμνησθʼ Ἀθηνῶν, Aesch. Ag. 804 ; a. Tragg.; Ar. u. in Prosa, μέμνεο τῶν Ἀθηναίων, Her. 5.105 ; σὺ οὖν τῶν εἰρημένων μέμνησο, Plat. Phaedr. 234b ; Folgde. – Auch c. accus., Τυδέα οὐ μέμνημαι, ἐπεί μʼ ἔτι τυτθὸν ἐόντα κάλλιπε, Il. 6.222 ; μέμνημαι τόδε ἔργον, 9.527, vgl. Od. 24.122 ; μέμνησθʼ ἃ ἐγὼ προλέγω, Aesch. Prom. 1073, vgl. Ch. 485, Suppl. 202 ; Soph. O.R. 1057 ; in Prosa häufig ; Her. 7.18 ; εἴπερ μεμνήμεθα τὰ κατʼ ἀρχὰς λεχθέντα, Plat. Soph. 265b ; τοὺς λόγους, Legg. I.633d, öfter, wie Folgde ; absolut, ἀφʼ οὗ Ἕλληνες μέμνηνται, seit Menschengedenken, Thuc. 2.8. – Andere Verbindungen sind ἀμφί τινι, Od. 4.151, H.h. 6.1, περί τινος, Od. 7.192, s. unten ; – c. inf., Il. 17.364 ; μέμνησο δʼ εἴκειν, Aesch. Suppl. 199 ; μέμνησθέ μοι μὴ θορυβεῖν, Plat. Apol. 27b ; μεμνήσθω ἀνὴρ ἀγαθὸς εἶναι, er denke daran, sich als braven Mann zu zeigen, Xen. An. 3.2.39 ; – auch mit ὅτι, Plat. Prot. 323e u. sonst ; – häufig c. partic.; Eur. Hec. 244 ; μέμνημαι δʼ ἔγωγε καὶ παῖς ὢν Κριτίᾳ τῷδε ξυνόντα σε, Plat. Charmid. 156a ; μέμνημαι ἀκούσας σου, ich erinnere mich gehört zu haben, Xen. Cyr. 1.6.3 ; ἐμέμνητο εἰπών, 3.1.31 ; Folgde : ἄνθρωπος ὢν μέμνησʼ ἀεί, Men., denke immer daran, daß du ein Mensch bist. – Wörtlich gedenken, erwähnen, Erwähnung tun ; im aor. med., τῶν νῦν μοι μνῆσαι καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες, Od. 4.331, 765, Il. 2.492, wie Soph. O.R. 564 ; häufiger im aor. pass., ἠέ μιν αὐτὸν πατρὸς ἐάσειε μνησθῆναι, Od. 4.118 ; οὐδʼ ἂν ἐμνήσθην ποτέ, Soph. El. 365 ; Phil. 310 ; Eur. El. 745 ; auch μνησθήσομαι, Med. 933 ; τούτου μηκέτι μνησθῇς, Her. 7.159 ; Phot. oft u. Folgde ; auch c. accus., Her. 2.20 ; ἐὰν μνησθῶ τὰ ἔπη, Plat. Ion 537a ; häufig περί τινος μνησθῆναι, Her. 2.36, ἐπειδὰν δέ τις περὶ Ὁμήρου μνησθῇ, Plat. Ion 532c, οἴομαί σέ που μνησθήσεσθαι παιδοποιΐας πέρι, Rep. V.449d ; vgl. Lys. 3.45 ; Dem. 33.6 ; μεμνῆσθαι περί τινος ὀνομαστί, 24.132. – Vgl. übrigens μνάομαι.

μιμνήσκω

[redup. fr. μνη-, μνάομαι.]

Fut. μνήσω Il. 15.31.

3 sing. -ει Od. 12.38.

2 sing. aor. ἔμνησας Od. 3.103.

3 sing. subj. μνήσῃ Od. 14.170.

Fem. pple. μνήσασα Il. 1.407.

Mid. 3 sing. pa. iterative μνησάσκετο Il. 11.566.

1 pl. fut. μνησόμεθα Od. 7.192.

3 pl. -ονται Il. 4.172.

Infin. -εσθαι Il. 2.724, Il. 19.64 : Od. 12.212.

3 sing. aor. (ἐ)μνήσατο Il. 24.602, 613 : Od. 1.29, Od. 4.187.

3 pl. μνήσαντο Il. 4.222, Il. 8.252, Il. 14.441, Il. 15.380, Il. 16.357 : Od. 16.481.

Subj. μνήσομαι Il. 9.647.

2 sing. μνήσῃ Od. 8.462.

1 pl. μνησόμεθα Od. 10.177. μνησώμεθα Il. 15.477, Il. 19.148, Il. 24.601 : Od. 4.213, Od. 20.246, Od. 22.73.

3 sing. opt. μνήσαιτο Od. 4.527.

3 pl. μνησαίατο Il. 2.492 : Od. 7.138.

Imp. μνῆσαι Il. 10.509, Il. 15.375, Il. 22.84, Il. 24.486 : Od. 3.101, Od. 4.331, 765, Od. 22.208.

3 sing. μνησάσθω Il. 17.671.

2 pl. μνήσασθε Il. 6.112, Il. 16.371, Il. 15.662, etc.

Pple. μνησάμενος, -η Il. 13.48, Il. 19.314, 339, Il. 24.504, 509 : Od. 5.6, Od. 10.199, Od. 12.309, Od. 19.118, Od. 20.205.

Infin. μνήσασθαι Od. 7.217, Od. 11.71.

Pf. μέμνημαι Il. 5.818, Il. 6.222, Il. 9.527 : Od. 24.122.

2 sing. μέμνηαι Il. 21.442. μέμνῃ Il. 15.18, Il. 20.188, Il. 21.396 : Od. 24.115. μέμνησαι Il. 23.648.

3 sing. μέμνηται Il. 8.362 : Od. 2.233, Od. 5.11, Od. 15.23.

1 pl. subj. μεμνώμεθα Od. 14.168.

Opt. μεμνῄμην Il. 24.745.

3 sing. μεμνέῳτο (app., with metathesis of quantity, for μεμνήοιτο) Il. 23.361.

Pple. μεμνημένος, -η Il. 5.263, Il. 19.153, Il. 24.4, 129, 216 : Od. 1.343, Od. 4.151, 592, Od. 8.244, 431, Od. 10.464.

Infin. μεμνῆσθαι Il. 19.231 : Od. 4.353, Od. 18.267.

3 sing. plupf. μέμνητο Od. 24.195.

3 pl. μέμνηντο Il. 17.364.

Fut. pf. μεμνήσομαι Il. 22.390.

Infin. μεμνήσεσθαι Od. 19.581, Od. 21.79.

Pass. Aor. infin. μνησθῆναι Od. 4.118.

(ἀνα-, ἀπο-, ἐπι-, ὑπο-)

• • 1

    To remind (a person) : μνήσει σε καὶ θεὸς αὐτός Od. 12.38.

    To remind (a person) of (something).

    With genit. : τῶν νῦν μιν μνήσασα Il. 1.407. Cf. Il. 15.31 : Od. 3.103, Od. 14.169, 170.

  • 2

    In mid. and (in c) in pass. (the pf. in pres. and the plupf. in impf. sense).

  • • a

      With genit., to recall to or bear in mind, remember, recollect, bethink oneself of : μνήσονται πατρίδος αἴης Il. 4.172, οὐδέ τι τῶν μέμνηται, δ . . . Il. 8.362. Cf. Il. 2.724, Il. 9.647, Il. 15.662, Il. 19.64, Il. 22.390, Il. 24.486, etc. : μνήσατʼ αἰγίσθοιο Od. 1.29, ὡς εὖ μέμνητο Ὀδυσῆος Od. 24.195. Cf. Od. 2.233, Od. 4.187, Od. 10.199, Od. 12.212 (survive to look back upon them), Od. 15.23 (thinks no more of them), Od. 22.208, etc.

      With acc. : τυδέα δʼ οὐ μέμνημαι Il. 6.222. Cf. Il. 9.527 : Od. 24.122.

      With dependent clause : ἦ οὐ μέμνῃ ὅτε. . . ; (the time when . . . , how . . .) Il. 15.18, Il. 20.188, Il. 21.396 : Od. 24.115.

      With infin. : ἀλλήλοις ἀλεξέμεναι φόνον Il. 17.364.

      Absol. : ἐπαΐξαι μεμνημένος ἵππων (make a rush for them–do not forget) Il. 5.263. Cf. Il. 19.153, 314: μεμνημένος μυθεόμην (as my memory prompted me) Od. 4.151. Cf. Od. 1.343, Od. 5.6, Od. 12.309, Od. 19.118.

    • b

      With genit., to remember or bear in mind so as to put in practice or use or bring about, not to neglect, to bethink oneself of, turn one’s mind to : μνήσασθε ἀλκῆς Il. 6.112, σέων μέμνημαι ἐφετμέων Il. 5.818. Cf. Il. 4.222, Il. 7.371, Il. 16.357, Il. 19.231, Il. 22.268, Il. 24.129, etc. : νόστου μιμνήσκεσθαι Od. 3.142, ὅτε μνησαίατο κοίτου Od. 7.138. Cf. Od. 4.213, 353, 527, Od. 10.177, Od. 16.481, Od. 20.138, 246, Od. 22.73.

      To bear in mind the interests of, watch over, attend to : πατρός Od. 18.267.

      With acc., to note and bear in mind, observe, watch : δρόμους Il. 23.361 (v.l. δρόμου).

      To take thought (for something), consider : περὶ πομπῆς μνησόμεθα Od. 7.192.

    • c

      With genit., to tell or speak about : πατρὸς μνησθῆναι Od. 4.118. Cf. Od. 8.244.

      So with acc. : ἄλλα μεμνώμεθα (change our discourse) Od. 14.168.

      With dependent clause : εἰ μὴ μοῦσαι μνησαίαθʼ ὅσοι . . . Il. 2.492.

For Pindar, see also: μιμνᾴσκω

μιμνήσκω and μνάομαι, act. pres. imp. μίμνησκ, fut. μνήσω, aor. ἔμνησας, subj. μνήσῃ, part. μνήσᾱσα, mid. μιμνήσκομαι, part. μνωομένω, ipf. μνώοντο, fut. μνήσομαι, aor. ἐμνήσατο, μνήσαντο, imp. μνῆσαι, perf. μέμνημαι, μέμνηαι and μέμνῃ, subj. μεμνώμεθα, opt. μεμνῄμην, μεμνέῳτο, fut. perf. μεμνήσομαι, inf. -εσθαι, pass. aor. inf. μνησθῆναι: act., remind, τινά (τινος), Od. 12.38, Il. 1.407; mid., call to mind, remember, and in words, mention, τινός, also τινά or τὶ, περί τινος, Od. 7.192; φύγαδε, ‘think on flight,’ Il. 16.697; the perf. has pres. signif., ‘remember,’ implying solicitude, mindfulness, Od. 18.267.

μιμνήσκω μέμνημαι is used in pres. sense like Lat. memini

• AIn active, Causal of μνάομαι to remind, put one in mind, Od.; τινός of a thing, Hom., etc.
• • IIto recall to memory, make famous, Pind.
• BMid. and Pass., to remind oneself of a thing, call to mind, remember, c. acc., Hom., etc.:— c. gen., ἀλκῆς μνήσασθαι to bethink one of oneʼs strength, Hom., etc.; also, περὶ πομπῆς μνησόμεθα Od.
• • • 2c. inf. to remember or be minded to do a thing, Il., Ar., etc.
    • 3c. part., μέμνημαι κλύων I remember hearing, Aesch.; μ. ἐλθών I remember having come, i. e. to have come, Eur.
    • 4absol., μεμνήσομαι I will bear in mind, not forget, Hom.; perf. part. ὧδέ τις μεμνημένος μαχέσθω let him fight with good heed, let him remember to fight, Il.
  • IIto remember a thing aloud, i. e. to mention, make mention of c. gen., Hom; περί τινος Hdt., etc; ὑπέρ τινος Dem.