μινύθησις
μινύθησις, wasting
μῐνῠθ-ησις, εως, ἡ,
- wasting, σαρκῶν Hp. Mochl. 11: in pl., τῶν σαρκῶν αἱ μ. Id. Art. 58; μυελῶν μ. Theol.Ar. 45.
- 2 waning, σελήνης ib. 15.
- 3 weakening, πνεύματος Hp. Hum. 5.
μινύθησις, εως (ἡ) [ῐῠ] action de diminuer, Hpc. 41, 11 ; 824g, etc.
Étym. μινυθέω.
μινύθησις, ἡ, die Verringerung, Abnahme, Hippocr., v.l. μινύθισις.