μίτυλος

μίτῠλος [ῐ] or μύτῐλος [ῠ], η, ον (Hdn.Gr. 1.162, 2.927),

• hornless, αἴξ Theoc. 8.86.
• • II μίτυλον· ἔσχατον, νήπιον (Laced.), Hsch.