μιτροχίτων
μιτροχίτων, with girded tunic
μιτρο-χίτων [ῐ], ωνος, ὁ, ἡ,
- with girded tunic, Ath. 12.523d.
μιτρο·χίτων, ωνος (ὁ, ἡ) [ῑῐ] qui porte une ceinture sur sa tunique, Ath. 523d.
Étym. μ. χιτών.
μιτροχίτων, ωνος, mit einem Gürtel um das Unterkleid, Ath. XII.523c, im Ggstz von ἄζωστος od. ἀμιτροχίτων.