μαλθακίζω
μαλθακίζω [ᾰκ] (seul. pass. prés. Eschl. Pr. 79, 952 ; Plat. Ep. 317c, etc. et part. ao. μαλθακισθείς, Eur. Med. 291 ; Plat. Rsp. 458) c. μαλακίζω.
μαλθακίζω, = μαλακίζω ; im praes., Aesch. Prom. 79, Ζεὺς τοῖς τοιούτοις οὐχὶ μαλθακίζεται, 954 ; μαλθακισθείς, Eur. Med. 291 ; u. so auch in Prosa, schlaff, lässig werden, ἀποστησόμεθα νῦν μαλθακισθέντες, Plat. Soph. 241c ; Phil. 51d, vgl. Symp. 197d ; – μαλθακιστέα, Ar. Nub. 717.