μειζονότης
μειζονότης, greater magnitude
μειζον-ότης, ητος, ἡ,
- greater magnitude, Iamb. VP 26.115, in Nic. p.33 P.
μειζονότης, ητος (ἡ) supériorité (de grandeur, de qualité ou de nombre) Jambl. V. Pyth. § 115.
Étym. μείζων.
μειζονότης, ητος, ἡ, das Größersein, bes. die größere Zahl, Mehrheit, Ggstz ἐλαττονότης, Iambl.