μειλιχίη
μειλιχίη, mildness
μειλιχίη, ης (ἡ) [ῐχ]
1 mansuétude, particul. ménagements pour un ennemi dans un combat, d’où faiblesse, mollesse, Il. 15, 741 ||
2 bienveillance, sentiments d’amitié, Hés. Th. 206 ; A. Rh. 2, 1279, etc.
Étym. μειλίχιος.
μειλιχίη
-ης, ἡ
[μειλίσσω.]
Slackness or backwardness in action Il. 15.741.
μειλιχίη : mildness, i. e. ‘feebleness,’ πολέμοιο, Il. 15.741†.