μειδίαμα
μειδίαμα, a smile
μειδί-ᾱμα, ατος, τό,
- smile, smiling, Luc. Bis Acc. 28: pl., Plu. Sull. 35, Corn. ND 24:—also μειδί-ᾱσις, εως, ἡ, Poll. 6.199, Porph. Abst. 4.6:
μειδίαμα, ατος (τὸ) [ᾱμ] sourire, Plut. Syll. 35 ; Luc. Bis acc. 28.
Étym. μειδιάω.
μειδίαμα, [ιᾱ], τό, = μείδημα, Luc. bis accus. 28, Long. u. a.Sp.; im plur. Plut. Sull. 35.
μειδίαμα
μειδίᾱμα, ατος, τό,
- a smile, Plut., Luc. from μειδιάω