μελάνουρος
μελάνουρος, the black-tail
μελᾰν-ουρος, ὁ, (οὐρά) a sea-fish,
- black-tail, Oblata melanura, Epich. 56, Cratin. 221, Antiph. 194.4, Arist. HA 591a15, Speus. ap. Ath. 7.313e, Numen.ib.d; μὴ γεύεσθαι μελανούρων Pythag. ap. Plu. Lib.educ. 2.12d.
- II a kind of snake, perh. = διψάς, Ael. NA 6.51.
μελάν·ουρος, ος, ον [ᾰ] à queue noire : ὁ μ.
1 sorte de bogue, poisson de mer, Epich. fr. 44 Ahrens ; Arstt. H.A. 8, 2 ||
2 sorte de serpent venimeux, El. N.A. 6, 51.
μελάνουρος, mit schwarzem Schwanze, bes.
a) ein am Schwanze schwarz gefleckter Meerfisch, Arist. H.A. 8.2 Ath. VII c. 93, worauf das Verbot des Pythagoras μὴ γεύεσθαι τῶν μελανούρων, Plut. educ.lib. 17, bezogen wird.
b) eine giftige Otternart, Ael. N.A. 6.51.
a) ein am Schwanze schwarz gefleckter Meerfisch, Arist. H.A. 8.2 Ath. VII c. 93, worauf das Verbot des Pythagoras μὴ γεύεσθαι τῶν μελανούρων, Plut. educ.lib. 17, bezogen wird.
b) eine giftige Otternart, Ael. N.A. 6.51.
μελάνουρος
μελάν-ουρος, ὁ,
οὐρά
- a sea-fish, the black-tail: fem. μελαν-ουρίς, ίδος, Anth.