μελάνσπερμον
μελάν-σπερμον, τό,
- = μελάνθιον, Dsc. Eup. 2.97.
μελάν·σπερμον, ου (τὸ) propr. « à graines noires », autre n. de la plante μελάνθιον, Diosc. Par. 2, 53.
Étym. μ. σπέρμα.
μελάνσπερμον, τό, Schwarzsame, eine Pflanze, = μελάνθιον, Sp.