μελανόχροος
μελᾰνό-χροος, ον,
- = μελάγχροος, Od. 19.246: heterocl. nom. pl. κύαμοι μελανόχροες Il. 13.589: gen. sg. -χροος Nic. Th. 941: acc. sg. -χροα Orph. L. 363: contr. μελᾰνό-χρους PLond. 2.333.23 (ii A. D.):—also μελανοχροιής, Suid.; μελᾰνό-χρως, ωτος, ὁ, ἡ, = μελάγχρως, E. Hec. 1106 (lyr., as v.l.), Arist. Phgn. 808a17, Theoc. 3.35; μελανόχρων Thphr. Sens. 78.
μελανό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν [ᾰ] de couleur noire ou sombre, Od. 19, 246.
Étym. μ. χρόα.
μελανόχροος, = μελάγχροος ; Od. 19.246 ; μελανόχρουν Plut. Arat. 20 ; γαῖα, Opp. Cyn. 2.148. Auch gen. μελανόχροος, Nic. Th. 441 ; u., Plur. μελανόχροες κύαμοι, Il. 13.589.
μελανόχροος
[μέλας + χρώς.]
= μελαγχροιής Od. 19.246.
μελανόχροος and μελανό-χρως, οος: dark-skinned, black, Od. 19.246 and Il. 13.589.
μελανόχροος
μελᾰνό-χρους, ουν
= μελάγχροος, Od.
heterocl. nom. pl., μελανόχροες, Il.