μετεωρολογικός
μετεωρολογικός, skilled in meteorology
μετεωρο-λογικός, ή, όν,
- skilled in meteorology, Pl. Ti. 91d: τὰ μ., title of treatise on meteorology by Aristotle; ἡ μ. θεωρία Ph. 1.371.
μετεωρολογικός, ή, όν, qui concerne l’étude des corps ou des phénomènes célestes, Plat. Tim. 91d ; Phil. 2, 588.
Étym. μετεωρολόγος.
μετεωρολογικός, ή, όν, zur Rede von den Himmelskörpern od. -erscheinungen gehörig ; ἄνδρες, die sich mit der Erforschung hoher Dinge abgeben, Plat. Tim. 91d ; Hippocr.
• Adv ., Poll. 4.155.
• Adv ., Poll. 4.155.