μετήορος
μετήορος, lifted off the ground, hanging
μετήορος, ον, (ἀείρω) Ep. form of μετέωρος,
- lifted off the ground, hanging, τὰ δέ κʼ αὖτε μ. πάντα γένοιτο Il. 8.26; [ἅρματα] ἀΐξασκε μ. leapt high into air, 23.369; μετήορα δʼ αἶψʼ ἀνάειρε h.Merc. 135; ἵππος . . μ. αὐχένα χαίταις with high-raised mane, A.R. 4.1366; κεράων τὸ μ. the upper horn, Arat. 794: Dor. πεδάοροι (so Stanley for πεδάμαροι) A. Ch. 590 (lyr.).
- II metaph., wavering, inconstant, thoughtless, μετήορα θρυλίζειν h.Merc. 488.
μετ·ήορος, ος, ον :
1 qui s’élève ou s’élance dans les airs, suspendu dans les airs, Il. 8, 26 ; 23, 369 ; Hh. Merc. 135, couvert d’une crinière flottante, A. Rh. 4, 1366 ||
2 fig. qui est en suspens, sans fixité, sans consistance, vain, Hh. Merc. 488 ||
➳ Éol. πεδάορος, Eschl. Ch. 590 Stanl.
Étym. épq. c. μετέωρος.
μετήορος, ep. = μετέωρος, in der Höhe, in der Luft schwebend, Il. 8.26, ἄλλοτε δʼ ἀΐξασκε μετήορα τὰ ἅρματα, 23.369, der Wagen schnellte in die Höhe beim schnellen Fahren ; in die Höhe emporgehoben, H.h. Merc. 135. – Auch übertr., schwankend, ungewiß, leichtsinnig, θρυλλίζειν, H.h. Merc. 488, δήνεα, Ep.adesp. 439 (XI.356).
μετήορος
[μετ-, μετα- 2 + ἀείρω.]
In mid-air, in air, into the air, off the ground : τά κε μετήορα πάντα γένοιτο Il. 8.26. Cf. Il. 23.369.
μετήορος (ἀείρω, the later μετέωρος): raised aloft, into the air, Il. 8.26, Il. 23.369.
μετήορος
μετ-ήορος, ον
Epic form of μετέωρος,
- Ilifted off the ground, hanging, Il.:—Doric πεδάορος Aesch.
- IImetaph. wavering, thoughtless, Hhymn.