μετεωροσκοπικός
μετεωροσκοπικός, of or for a μετεωροσκόπος, star gazer
μετεωρο-σκοπικός, ή, όν,
- of or for a μετεωροσκόπος: ἡ -κή (sc. τέχνη) Procl. in Euc. p.42 F.; ὄργανον μ., = sq., Ptol. Geog. 1.3.3.
μετεωροσκοπικός, ή, όν, qui concerne l’observation des phénomènes célestes, Ptol. Math. synt. 1, 2 ; ἡ μετεωροσκοπική (s. e. τέχνη) Procl. Eucl. p. 12, l’art d’observer les phénomènes célestes.
Étym. μετεωροσκόπος.
μετεωροσκοπικός, ή, όν, zum μετεωροσκόπος gehörig, ἡ μετεωροσκοπική, die Kunst der Beobachtung der Himmels- und Lufterscheinungen, Sp., wie Procl.