μέτηλυς
μέτηλυς, one who passes from one place to another, foreign settler
μέτηλῠς, ῠδος, ὁ, ἡ, (μετέρχομαι, μετήλυθον)
- one who passes from one place to another, foreign settler, PFlor. 322.20, al. (iii A.D.), D.P. 689; μετήλυδες Ὠκεανοῖο, of cranes, Tryph. 352.
- II as Adj., μ. ὀμφητήρ Id. 133; changing, μετήλυδα ταρσὸν ἀμείβων, of a dancer, Nonn. D. 10.241, 12.365.
μέτ·ηλυς, υδος (ὁ, ἡ) [ῠδ]
1 subst. qui passe d’un endroit dans un autre, Triphiod. 133, 352, particul. étranger qui vient s’établir dans un pays, émigrant, DP. 689 ||
2 adj. qui prend la place d’un autre, Nonn. D. 12, 365.
Étym. μετελεύσομαι, fut. de μετέρχομαι ; cf. ἔπηλυς.
μέτηλυς, υδος, ὁ, der einwandernde Fremdling, Tryph. 133, 352 ; Ansiedler, wie μέτοικος, Αἰγύπτοιο, Dion.Per. 689.