μηχανητέον
μηχανητέον, one must contrive
μηχᾰν-ητέον,
- one must contrive, μ. ὅπως ἄν . . Pl. Grg. 481a, cf. Lg. 798e, X. Eq.Mag. 5.11.
μηχανητέον [ᾰ] vb. de μηχανάω, Xén. Eq. 5, 11 ; Plat. Leg. 798e, Gorg. 481a.