μισοδημότης
μισοδημότης, hater of the commons
μῑσο-δημότης, ου, ὁ,
- hater of the commons, D.H. 7.42 (sed leg. -δημοτάτοις).
μισο·δημότης, ου [ῑ] adj. m. ennemi du peuple, de la plèbe, DH. 7, 42.
Étym. μ. δημότης.
μισοδημότης, [ῑ], ὁ, Feind der Plebs, Dion.Hal. 7.42.