μογισαψεδάφα
μογισαψεδάφα, hardly touching the ground
μογῐσ-αψ-εδάφα [δᾰ], ἡ, (ἅπτομαι, ἔδαφος)
- hardly touching the ground, epith. of the gout, Luc. Trag. 200.
μογισ·αψ·εδάφα, ion. μογισαψεδάφη, ης [ῐᾰφ] adj. f. qui ne touche le sol qu’en souffrant, Luc. Trag. 200.
Étym. μόγις, ἅπτω, ἔδαφος.