μορύσσω
μορύσσω, to soil, stain, defile
μορύσσω, Ep. Verb,
- = μολύνω, soil, defile, in pf. part. Pass. μεμορυγμένα (v.l. μεμορυχμένα in Od. and Nic.), [εἵματα] καπνῷ Od. 13.435; Ὀδυσῆα μ. αἵματι Q.S. 5.450; μέλαν κυάνοιο . . μ. ἄνθος black mixed with blue, Opp. C. 3.39; μ. ἀφρῷ, ὄξει, Nic. Al. 318, 330.
- II = μωλύνω I, μελισσάων καμάτῳ ἔνι παῦρα μορύξαις (aor. opt.) ῥίζεα ib. 144 (cf. Sch.).
μορύσσω (seul. ao. act. et pf. pass.)
1 noircir, tacher, souiller, Od. 13, 435 ||
2 en gén. teindre d’une couleur foncée, Opp. C. 3, 39 ; Nic. Al. 144 ||
➳ Ao. act. ἐμόρυξα, Nic. Al. 144, et part. pf. pass. μεμορυγμένος, Od. 13, 435 ; Opp. Nic. ll. cc.
μορύσσω, besudeln, verunreinigen ; εἵματα ῥυπόωντα, κακῷ μεμορυγμένα καπνῷ, Od. 13.435 ; sp.D., wie Opp. Cyn. 3.39 ; Nic. Al. 144 in allgemeiner Bdtg, μέλαν κυάνοιο μεμορυγμένον ἄνθος, schwarz mit blau gemischte Farbe.
†μορύσσω
Acc. pl. neut. pf. pple. pass. μεμορυψμένα.
To sully, make foul : μεμορυγμένα καπνῷ Od. 13.435.
μορύσσω : only pass. perf. part., μεμορυγμένα (-χμένα), stained, Od. 13.435†.
μορύσσω,
= μολύνω
- to soil, stain, defile: perf. pass. part. μεμορυγμένα καπνῷ Od.