μυρόπωλις
μυρόπωλις, a dealer in unguents, perfumer
μῠρό-πωλις, ιδος, ἡ, fem. of μυροπώλης, Ar. Ec. 841, AP 5.180.10 (Asclep.).
μυρό·πωλις, ιδος [ῠῐδ] adj. f. parfumeuse, Ar. Eccl. 841 ; Anth. 5, 181.
Étym. fém. de μυροπώλης.
μυρόπωλις, ιδος, ἡ, fem. zu μυροπώλης ; Ar. Eccl. 841 ; Asclpds. 27 (V.181).