μυρόχροος
μυρόχροος, with anointed skin
μῠρό-χροος, ον,
- with anointed skin, AP 9.570 (Phld.).
μυρό·χροος-ους, οος-ους, οον-ουν [ῠ] à la peau parfumée, Anth. 9, 570.
Étym. μ. χρόα.
μυρόχροος, mit salbenduftender Haut, Philod. 32 (IX.570).
μυρόχροος
μῠρό-χροος, ον
χρόα
- with anointed skin, Anth.