μύρρα
μύρρα, ἡ, Aeol. for σμύρνα (q. v.), Sapph. 163 = p.78 Lobel; in Att. Prose, Thphr. HP 7.6.3, cf. Gal. 19.123. (Bab. murru.)
- II = μυρρίς, Dsc. 4.115, Plin. HN 24.154.
μύρρα, ας (ἡ) myrrhe, parfum, Ath. 688c.
Étym. emprunt sémit. ; cf. σμύρνα.
μύρρα, ἡ, der balsamische Saft der arabischen Myrrhe, myrrha, nach Ath. XV.688c äol. für σμύρνα, ein Fremdwort, s. μύρον.
μύρρα, ἡ,
Aeolic for σμύρνα.