μύστις
μύστις, mystic
μύστῐς, ῐδος, fem. of μύστης, IG 3.914, Porph. Antr. 18: usu. metaph.,
- initiate or initiator, μ. νάματος ἡ Κύπρις Anacreont. 4.12; πενίης μύστι, λάγυνε AP 9.229 (Marc.Arg.); μ. τῆς τοῦ θεοῦ ἐπιστήμης, of Σοφία, LXX Wi. 8.4; [ψυχὴ] τῶν τελείων μ. τελετῶν Ph. 1.173.
μύστις, ιδος [ῐδ] adj. f. :
1 initiée, Christod. Ecphr. 113 ||
2 act. initiatrice, Anacr. 4, 12 ; Spt. Sap. 8, 4 ; Phil. 1, 173 ||
3 mystique, Naz. 4, 117 Migne.
Étym. fém. de μύστης.
μύστις, ιδος, ἡ, fem. zu μύστης, die Eingeweihte, sp.D.; auch μύστι πενίης, M.Arg. 18 (IX.229). – Auch = die Einweihende, μύστις νάματος ἡ Κύπρις, Anacr. 4.7.
μύστις
fem. of μύστης
- Ias adj. mystic, Anth.
- IIa mystagogue, Anacreont.