μύστης
μύστης, one initiated; (adj.) mystic
μύστης, ου, ὁ, (μυέω)
- one initiated, Heraclit. 14, AP 9.147 (Antag. or Simon.), Arist. Ath. 56.4, etc.; τοῖς μύστησιν καὶ τοῖς ἐπόπτῃσιν IG 1(2).6.49; ὁ τῶν μ. κῆρυξ X. HG 2.4.20; τὰ μυστῶν ὄργια E. HF 613: c. gen., Διὸς Ἰδαίου μύστης Id. Fr. 472.10 (anap.), cf. IG 3.700; λύχνον μύστην σῶν θέτο παννυχίδων AP 6.162 (Mel.); μ. ἀποκρύφων Vett.Val. 7.30, al.: as Adj., μ. χοροί Ar. Ra. 370; μ. λύχνος AP 7.219 (Pomp.Jun.).
- 2 a name of Dionysus, Paus. 8.54.5; of Apollo, Artem. 2.70.
μύστης, ου, adj. m.
I pass.
1 initié aux mystères, Xén. Hell. 2, 4, 20 ; Eur. H.f. 613 ; Plut. Alc. 19 ; subst. avec le gén. μ. Διὸς Ἰδαίου, Eur. fr. 475 Nauck, celui qui est initié aux mystères de Zeus du mt Ida ||
2 qui concerne les initiés, d’initié, Ar. Ran. 370 ||
II act. qui initie aux mystères, initiateur ; ép. de certains dieux (Bacchus, Paus. 8, 54, 5 ; Apollon, Artém. 2 fin ; Hèraklès, Lyc. 1328).
Étym. μύω.
μύστης, ὁ, der in die Mysterien Eingeweihte ; τὰ μυστῶν ὄργιʼ εὐτύχησʼ ἰδών, Eur. Herc.Fur. 613 ; χορός, Ar. Ran. 363 ; μυστῶν κῆρυξ, Xen. Hell. 2.4.20 ; auch Bacchus selbst heißt so, Hymn. in Bacch. (IX.524.13).
Bei Sp. auch = μυσταγωγός, z.B. Ep.adesp. 517 (IX.540); Mel. 64 (V.191) sagt von sich Κύπρι, – ὁ μύστης τῶν κώμων. S. Lobeck Aglaoph. 29.
Bei Sp. auch = μυσταγωγός, z.B. Ep.adesp. 517 (IX.540); Mel. 64 (V.191) sagt von sich Κύπρι, – ὁ μύστης τῶν κώμων. S. Lobeck Aglaoph. 29.
ὦ μα[κάρι]ε μύστα τῆς ἱερᾶς μαγείας
oh feliz iniciado en la sagrada magia
μύσται τῆς ἡμετέρας δυνάμεως ταύτης
iniciados en este nuestro poder
τὰ δὲ ἑξῆς ὡς μ. λέγε αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀτόνῳ φθόγγῳ
lo que sigue pronúncialo como un iniciado, sobre su cabeza, con una voz suave
μύστης, ου, ὁ,
μυέω
- 1one initiated, Eur.
- 2as adj. mystic, Ar., Anth.