μυστιπόλος
μυστιπόλος, solemnising mysteries, performing mystic rites
μυστῐπόλ-ος, ον, (μύστης, τελέω)
- solemnizing mysteries, performing a mystic rite, IG 14.1018, Rev.Et.Anc. 31.311 (Thrace); μ. αἵματα IG 14.1020; δαΐδες ib. 3.172.8.
μυστι·πόλος, ος, ον [ῐ] qui concerne la célébration des mystères, Anth. App. 161, 239 ; d’où initié, prêtre, Anth. 9, 806.
Étym. μύστης, πολέω.
μυστιπόλος, Mysterien feiernd, eine geheime Weihe begehend ; Ep.adesp. 190 (APP 239); μυστιπόλοις ἤμασι, Ep.adesp. 191 (APP 164); a. sp.D., wie Man. 4.229 u. Nonn.
μυστιπόλος
μυστῐ-πόλος, ον
μύστης, πολέω
- solemnising mysteries, performing mystic rites, Anth.