ναοποιός Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ναο·ποιός, οῦ [ᾱ] adj. m. qui construit un temple, Arstt. Rhet. 1, 14, 1. Étym. ναός, ποιέω. ναοποιός -οῦ, ὁ [1. ναός, ποιέω] tempelopzichter. ναοποιός, [ᾱ], Tempel bauend, Arist. rhet. 1.14 u. Sp.