ναοφύλαξ
ναοφύλαξ, the keeper of a temple
νᾱοφύλαξ [ῠ], ᾰκος, ὁ, (ναός)
- keeper, warden of a temple, E. IT 1284, Arist. Pol. 1322b25, BGU 362 (iii A.D.); cf. ναυφύλαξ II.
- II (ναῦς) master or pilot of a ship, S. Fr. 143.
1 ναο·φύλαξ, ακος (ὁ) [ᾱῠᾰκ] gardien d’un temple, Eur. I.T. 1284 ; Arstt. Pol. 6, 8.
Étym. ναός, φ.
2 ναο·φύλαξ, ακος (ὁ) [ᾱῠᾰκ] pilote d’un vaisseau, Soph. fr. 151.
Étym. ναῦς, φ.
ναοφύλαξ, [νᾱ], ακος, ὁ,
1) Tempelhüter, Tempelwart ; Eur. I.T. 1284 ; Arist. Pol. 6.8.
2) Schiffshüter, -lenker, Soph. frg. 151.
1) Tempelhüter, Tempelwart ; Eur. I.T. 1284 ; Arist. Pol. 6.8.
2) Schiffshüter, -lenker, Soph. frg. 151.
ναοφύλαξ
νᾱο-φύλαξ (ῠ), ακος,
ναός
- the keeper of a temple, Lat. aedituus, Eur., Arist.