νήνεμος

νήνεμ-ος, ον, (νη-, ἄνεμος)

• without wind, calm, αἰθήρ Il. 8.556, Ar. Th. 43 (anap.); γαλάνα A. Ag. 740 (lyr.); πέλαγος E. Hel. 1456 (lyr.); αἴθρη Ar. Av. 778 (lyr.); νηνέμους ἔσχεν αἰθὴρ δρόμους Limen. 8; ἐν νηνέμοις in windless places, Thphr. HP 1.8.1: Comp., διὰ τὸ -ώτερον εἶναι Arist. Mete. 373a24 (s.v.l.).
• • • 2 metaph., ν. ἔστησʼ ὄχλον E. Hec. 533; ν. ἔχειν τὴν ψυχήν Plu. Gen.Socr. 2.589d.

νήνεμος, ον (νη–, ἄνεμος), ohne Wind, windstill ; αἰθήρ, Il. 8.556 ; πόντος ἐν μεσημβριναῖς κοίταις ἀκύμων νηνέμοις εὕδοι πεσών, Aesch. Ag. 566 ; αἴθρη, Ar. Av. 778 ; Sp.; übh. still, ruhig, φρόνημα μὲν νηνέμου γαλάνας, Aesch. Ag. 720 ; νήνεμον δʼ ἔστησʼ ὄχλον, Eur. Hec. 531 ; übertr., ψυχή, Plut. gen.Socrat. 20.

νήνεμος

-ον

[νη- + ἄνεμος.]

Windless : ὅτε τʼ ἔπλετο νήνεμος αἰθήρ Il. 8.556.

νήνεμος (νη-, ἄνεμος): windless, breathless; αἰθήρ, Il. 8.556†.

νήνεμος νή-νεμος, ον, νη-, ἄνεμος

• without wind, breezeless, calm, hushed, Il., Aesch., Eur.:—metaph., ν. ἔστησʼ ὄχλον Eur.