νηοκόρος
νηο-κόρος, ον, (νηός) poet. for νεωκόρος, AP 9.22 (Phil.).
νηο·κόρος, ου (ὁ) ion. c. νεωκόρος, Anth. 9, 22.
νηοκόρος, ion. = νεωκόρος, Philip. 26 (IX.22).
νηοκόρος
νηο-κόρος, ον,
νηός
poetic for νεωκόρος, Anth.