νηπελέω
νηπελέω, to be powerless
νη-πελέω,
- to be powerless, Hp. ap. Gal. 19.124: hence restored in Id. Mul. 2.113; cf. κακηπελέων, εὐηπελής.
νη·πελέω, être impuissant, Hpc. (Gal. Lex. Hipp. 19, 124).
νηπελέω, (πέλομαι, vgl. εὐηπελέω u. κακηπελέω), unvermögend, ohnmächtig sein, Hippocr. nach Galen., der ἀδυνατέω erkl.