νημερτής
νημερτής, unerring, infallible
- unerring, infallible, γέρων ἅλιος ν., of Proteus, Od. 4.349, etc.; ν. τε καὶ ἤπιος, of Nereus, Hes. Th. 235; εἰπεῖν ν. βουλήν a sure decree, i.e. one that will infallibly be put in force, Od. 1.86, 5.30; νημερτέα εἰπεῖν or μυθήσασθαι to speak sure truths, 3.19, Il. 6.376; ἦ μάλα τοῦτο ἔπος ν. ἔειπες 3.204; πάντα ναμερτῆ λόγον A. l.c. (troch.); μῦθος, βάξις, A.R. 4.810, 1184: Sup. -έστατος Lyc. 223: more freq. as Adv., νημερτὲς ἐνίσπες Od. 22.166; τῶν γε νόον ν. ἀνέγνω 21.205; νημερτὲς ὑπόσχεο Il. 1.514: Ion. Adv. νημερτέως as trisyll., Od. 5.98.
• adv. νημερτέως , Od. 5.98, 19.269 ; τάχʼ εἴσῃ πάντα νημερτῆ λόγον, Aesch. Pers. 242 ; sp.D. – S. auch nom. pr.
-ές
[νη- + ἁμαρτ-, ἁμαρτάνω.]
- 1
Unerring, having or speaking with perfect knowledge Od. 4.349 = Od. 17.140, Od. 4.384, 401, 542.
Infallibly purposed, that shall not fail : βουλήν Od. 1.86, Od. 5.30.
- 2
Consonant with reality, true : μὴ πάντα νημερτέα εἶπεν (that it was all true that she said) Od. 5.300. Cf. Il. 3.204 : Od. 11.137, Od. 17.549, 556, 561.
- 3
Absol. in neut. pl. νημερτέα
, the truth : νημερτέα μυθήσασθε Il. 6.376. Cf. Od. 3.19, Od. 11.96, Od. 15.263. - 4
In neut. sing. νημερτές
as adv. - a
Clearly, plainly, so that no mistake may be made : ἐνίσπες Od. 22.166.
- b
Truly : ὑπόσχεο Il. 1.514. Cf. Il. 14.470 : Od. 3.101 = Od. 4.327, Od. 4.314, 642, Od. 11.148, Od. 12.112, Od. 23.35.
- a
- 5
In neut. pl. νημερτέα
as adv., with certainty, clearly : ἐπεὶ τῶν νόον νημερτέʼ ἀνέγνω Od. 21.205.
- 1
- unerring, infallible, Od., Hes.; νημερτέα βουλήν a sure decree, i. e. one that will infallibly be enforced, Od.; νημερτέα εἰπεῖν or μυθήσασθαι to speak sure truths, Hom.; Ionic adv. νημερτέως as trisyll., Od.
-
…ξεῖνε, μάλʼ ἀτρεκέως ἀγορεύσω. ἦμος δʼ ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκῃ, τῆμος ἄρʼ ἐξ ἁλὸς εἶσι γέρων ἅλιος νημερτὴς πνοιῇ ὕπο Ζεφύροιο μελαίνῃ φρικὶ καλυφθείς, ἐκ δʼ ἐλθὼν κοιμᾶται ὑπὸ σπέσσι γλαφυροῖσιν · ἀμφὶ δέ μιν φῶκαι νέποδες…
Homer, Odyssey
-
…, ἀλλʼ ἀκέων δὴν ἧστο · Θέτις δʼ ὡς ἥψατο γούνων ὣς ἔχετʼ ἐμπεφυυῖα, καὶ εἴρετο δεύτερον αὖτις · νημερτὲς μὲν δή μοι ὑπόσχεο καὶ κατάνευσον ἢ ἀπόειπʼ, ἐπεὶ οὔ τοι ἔπι δέος, ὄφρʼ ἐῢ εἰδέω ὅσσον ἐγὼ…
Homer, Iliad
-
…τε καὶ καλὸν φθεῖραι στρατόν. δεινά τοι λέγεις ἰόντων τοῖς τεκοῦσι φροντίσαι. ἀλλʼ ἐμοὶ δοκεῖν τάχʼ εἴσῃ πάντα νημερτῆ λόγον. τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν, καὶ φέρει σαφές τι πρᾶγος ἐσθλὸν ἢ κακὸν κλύειν .…
Aeschylus, Persians
-
…οὔδεϊ πλῆντʼ ἤ περ κνῆμαι καὶ γοῦνα πεσόντος. Αἴας δʼ αὖτʼ ἐγέγωνεν ἀμύμονι Πουλυδάμαντι · φράζεο Πουλυδάμα καί μοι νημερτὲς ἐνίσπες ἦ ῥʼ οὐχ οὗτος ἀνὴρ Προθοήνορος ἀντὶ πεφάσθαι ἄξιος ; οὐ μέν μοι κακὸς εἴδεται οὐδὲ κακῶν ἔξ ,…
Homer, Iliad
-
…αὐτίκα δʼ ἀθανάτῃσι μετηύδα Φοῖβος Ἀπόλλων · εἴη μοι κίθαρίς τε φίλη καὶ καμπύλα τόξα, χρήσω δʼ ἀνθρώποισι Διὸς νημερτέα βουλήν. ὣς εἰπὼν ἐβίβασκεν ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης Φοῖβος ἀκερσεκόμης, ἑκατηβόλος · αἳ δʼ ἄρα πᾶσαι θάμβεον ἀθάναται ·…
NA, Homeric Hymns
-
…· αὐτίκα σʼ ὡς τὰ πρῶτα, θεά, ἴδον ὀφθαλμοῖσιν, ἔγνων ὡς θεὸς ἦσθα · σὺ δʼ οὐ νημερτὲς ἔειπες. ἀλλά σε πρὸς Ζηνὸς γουνάζομαι αἰγιόχοιο, μή με ζῶντʼ ἀμενηνὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἐάσῃς ναίειν, ἀλλʼ ἐλέαιρʼ…
NA, Homeric Hymns
-
…αὐτὰρ ἐπεὶ τὰ ἕκαστα διαρρήδην ἐρέεινον Ἑρμῆς τʼ οἰοπόλος καὶ Λητοῦς ἀγλαὸς υἱός, ἀμφὶς θυμὸν ἔχοντες. ὃ μὲν νημερτέα φωνὴν οὐκ ἀδίκως ἐπὶ βουσὶν ἐλάζυτο κύδιμον Ἑρμῆν, αὐτὰρ ὃ τέχνῃσίν τε καὶ αἱμυλίοισι λόγοισιν ἤθελεν ἐξαπατᾶν Κυλλήνιος Ἀργυρότοξον…
NA, Homeric Hymns
-
…ἤγαγε, Τηλέμαχʼ ἥρως, ἐς Λακεδαίμονα δῖαν, ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης ; δήμιον ἦ ἴδιον ; τόδε μοι νημερτὲς ἐνίσπες. τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον ηὔδα · Ἀτρεΐδη Μενέλαε διοτρεφές, ὄρχαμε λαῶν, ἤλυθον, εἴ…
Homer, Odyssey
-
…Ὀδυσῆα πολύφρονα ὅνδε δόμονδε, Ἑρμείαν μὲν ἔπειτα διάκτορον ἀργεϊφόντην νῆσον ἐς Ὠγυγίην ὀτρύνομεν, ὄφρα τάχιστα νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ εἴπῃ νημερτέα βουλήν, νόστον Ὀδυσσῆος ταλασίφρονος, ὥς κε νέηται · αὐτὰρ ἐγὼν Ἰθάκηνδʼ ἐσελεύσομαι, ὄφρα οἱ υἱὸν μᾶλλον ἐποτρύνω…
Homer, Odyssey
-
…θυέων καὶ δαίμονος, αὐτὰρ ἔπειτα σῆς τʼ αὐτοῦ κεφαλῆς καὶ ἑταίρων, οἵ τοι ἕπονται, εἰπέ μοι εἰρομένῳ νημερτέα μηδʼ ἐπικεύσῃς · τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν ; πόθι τοι πόλις ἠδὲ τοκῆες ; τὸν δʼ αὖ Τηλέμαχος πεπνυμένος ἀντίον…
Homer, Odyssey