ναπαῖος
ναπαῖος, of a wooded vale
νᾰπαῖος, α, ον,
- of a wooded vale or dell, ν. ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς S. OT 1026; πλάκες E. HF 958; ν. θεός a sylvan god, Ael. NA 6.42, cf. 7.2.
ναπαῖος, α, ον [ᾰ]
1 rempli de vallons, boisé, Soph. O.R. 1026 ; Eur. H.f. 958 ||
2 qui réside dans les vallons boisés, El. N.A. 6, 42, etc.
Étym. νάπη.
ναπαῖος, mit Waldtälern ; Ἰσθμοῦ ναπαίας πλάκας, Eur. Herc.Fur. 958 ; ναπαίαις ἐν Κιθαιρῶνος πτυχαῖς, Soph. O.R. 1026 ; Sp., wie Ael. H.A. 6.42, 8.2, in waldigen Talschluchten wohnend, αἱ Ναπαῖαι, die Nymphen der Waldtäler.
ναπαῖος
νᾰπαῖος, α, ον
- of a wooded vale or dell, Soph., Eur.