ναυτία
ναυτία, seasickness, qualmishness, disgust
ναυτ-ία, Ion. ναυσίη Semon. 7.54, ἡ:—
- seasickness, or generally, nausea, Arist. PA 664b13 (pl.), Aret. SA 1.5, 2.2, Alciphr. 2.4, Jul. Or. 6.190d: pl., Porph. Gaur. 8.1.
- 2 generally, disgust, Semon. l.c.
ναυτία, ας (ἡ) mal de mer, d’où nausée, envie de vomir, Plut. M. 504b, etc. ; au plur. Arstt. P.A. 3, 3 ; fig. Sim. am. Iamb. fr. 7, 54 Bgk ||
➳ Ion. -ίη, Arét. p. 1, 16, etc.
Étym. ναύτης.
ναυτία, ἡ, att. = ναυσία.
ναυτία, ἡ,
ναῦς
- seasickness, qualmishness, disgust, Lat. nausea, Simon.