νεικεστήρ
νεικεστήρ, one who wrangles with
νεικ-εστήρ, ῆρος, ὁ,
- wrangler: c. gen., one who wrangles with, ἐσθλῶν ν. Hes. Op. 716.
νεικεστήρ, ῆρος (ὁ) querelleur, agresseur, Hés. O. 714.
Étym. νεικέω.
νεικεστήρ, ῆρος, ὁ, der Zankende, Streitende, Scheltende, ἐσθλῶν, Hes. O. 718.
νεικεστήρ, ῆρος, ὁ,
- one who wrangles with another, c. gen., Hes. from νεικέω