νοέω
νοέω, νοέω, perceive; apprehend; think, deem (+ inf. of ind. disc.); intend (+ inf.)
- perceive by the eyes, observe (οἱ ἀρχαῖοι τὸ ν. σωματικὸν . . ὑπολαμβάνουσιν Arist. de An. 427a26), Il. 3.396; ὀξὺ ν. ib. 374, Hes. Th. 838, etc.; ὀφθαλμοῖσιν, ἐν ὀφθαλμοῖσι ν., Il. 15.422, 24.294.
- 2 perceive by the mind, apprehend, τὸν δὲ ἰδὼν ἐνόησε 11.599; οὐ . . ἴδον οὐδʼ ἐνόησα Od. 13.318, cf. Il. 10.550, 24.337, etc.; ἡ δʼ οὔτʼ ἀθρῆσαι δύνατʼ ἀντίη οὔτε νοῆσαι Od. 19.478; ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν or did not take notice, Il. 9.537, cf. 5.665; νοέεις δὲ καὶ αὐτός thou thyself art aware of it, Od. 21.257; θυμῷ νοέω καὶ οἶδα ἕκαστα 18.228; ν. τῇ καρδίᾳ LXX Is. 44.18; πρὸ ὃ τοῦ ἐνόησεν one perceives before the other, Il. 10.224: abs., [θεὸς] οὖλος ὁρᾷ, οὖλος δὲ νοεῖ, οὖλος δὲ τʼ ἀκούει Xenoph. 24; ταὐτὸν δʼ ἐστὶ νοεῖν τε καὶ οὕνεκέν ἐστι νόημα Parm. 8.34: freq. in Philos., of thought, μάλιστα ἔοικεν ἴδιον [ψυχῆς] τὸ ν. Arist. de An. 403a8; ἔοικε δὴ τὸ ζῆν εἶναι κυρίως τὸ αἰσθάνεσθαι ἢ ν. Id. EN 1170a19, cf. 1166a22; καλῶς ν. καὶ λέγειν καὶ πράττειν X. Cyn. 1.18: also with part. added, ὡς ἐνόησεν ἔμʼ ἥμενον Od. 10.375; of a future event, νοέω κακὸν ὔμμιν ἐρχόμενον 20.367: c. inf., οὐκ ἐνόησα ἄψορρον καταβῆναι 11.62; πίστει νοοῦμεν κατηρτίσθαι τοὺς αἰῶνας Ep.Hebr. 11.3: folld. by ὡς . ., Od. 22.32, cf. Pl. Epin. 977c; νόει θʼ ᾗ δῆλον ἕκαστον Emp. 4.13:—Med., νωσάμενος Thgn. 1298; νοούμενος S. OT 1487:—Pass., to be apprehended by thought, τὰς ἰδέας νοεῖσθαι μὲν ὁρᾶσθαι δʼ οὔ Pl. R. 507b; τὰ νοούμενα, opp. τὰ αἰσθητά, ib. 508c; τὰ ἀόρατα τοῖς ποιήμασι νοούμενα Ep.Rom. 1.20.
- 3 think, consider, reflect, φρεσὶ ν. ἔνθʼ εἴην ἢ ἔνθα" Il. 15.81; μετὰ φρεσὶ σῇσι νόησον Αἰνείαν, ἤ κέν μιν ἐρύσσεαι ἦ κεν ἐάσῃς 20.311; οὐδʼ ἐνόησε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμὸν ὡς . . ib. 264; ἐπʼ ἀμφότερα ν. look to both sides, Hdt. 8.22: c. acc. cogn., ἄλλα νοέειν to be other wise minded, Id. 7.168; also εἰπὲ δʼ ᾗ νοεῖς S. Tr. 1135, cf. El. 1435: part. νοέων, έουσα, wary, discreet, Il. 1.577; τὴν μέν κεν ἐπαινέσσειε νοήσας Hes. Op. 12, cf. Od. 15.170; τὰ νοέων λέγει what he says advisedly, Hdt. 8.102; νοῶν καὶ φρονῶν sane and in his right mind, in wills, Test.Epict. 1.1, PPetr. 3 p.4 (iii B.C.), etc.:— in Med., φρενὶ θεῖα νοῦνται Democr. 129; ὑψηλὰ νενωμένος Anacr. 10.
- 4 consider, deem, presume to be so and so, ὡς μηκέτʼ ὄντα κεῖνον . . νόει S. Ph. 415; τόδε γὰρ νοῶ κράτιστον ib. 1176; δεῖ ν. συνεχῆ τὰ ἔνοπτρα Arist. Mete. 373a19: c. inf., δεῖ νοῆσαι τὸ μὲν ὑγρὸν εἶναι ib. 340b24, etc.; cf. νοητέον.
- II think out, devise, conceive, τοῦτό γ’ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησε Od. 2.122; ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά ib. 382; ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι νοήσεις, ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται 3.26; οὐ γάρ τις νόον ἄλλος ἀμείνονα τοῦδε νοήσει Il. 9.104: freq. with neut. pl. Adj., πεπνυμένα πάντα νοῆσαι Od. 18.230; ἄνδρων πλεῖστα νοησάμενος most cunning of men, of Sisyphus, Alc. Supp. 7.6; ὀρθὰ ν. Hdt. 8.3:—Pass., ἐνθύμημα νενοημένον οὐκ ἀτόπως D.H. Th. 37.
- 2 purpose, intend, ἐσθλά τινι Hes. Op. 286; κακόν τινι Hdt. 3.81, cf. X. Hier. 1.15.
- III c. inf., to be minded, intend, οὐδʼ ἐνόησε ἐξερύσαι δόρυ bethought himself, Il. 5.665; νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι 22.235; νοέω δὲ καὶ αὐτὸς Ἕκτορά τοι λῦσαι 24.560; ἦ γὰρ νοεῖς θάπτειν σφε; S. Ant. 44, cf. 770, El. 389, etc.:—Med., once in Hom., μάστιγα . . νοήσατο χερσἰν ἑλέσθαι he thought with himself to take the scourge, Il. 10.501; ἐνένωτο στρατεύειν he was minded to march, Hdt. 1.77, cf. 7.206, 9.53.
- IV of words, bear a certain sense, mean, πυθοίμεθʼ ἂν τὸν χρησμὸν ὅ τι νοεῖ Ar. Pl. 55, cf. Nu. 1186, Pl. Cra. 407e; [εἰ] τοῦτο . . νοεῖ αὐτῷ if this means for him that . ., Id. R. 335e; also ἐπιδεῖξαι ἐθέλω τὸ νυνί μοι συμβεβηκὸς τί ποτε νοεῖ Id. Ap. 40a; τὸ νοούμενον the sense, meaning, Phld. Po.Herc. 991.4, al.—Not in Th. or Oratt.
1. in het oog krijgen, waarnemen, opmerken:
2. denken, overdenken:
3. inzien, begrijpen:
4. bedenken, van plan zijn:
5. bedoelen, betekenen:
a) mit den Augen ; ὡς οὖν ἐνόησε θεᾶς περικαλλέα δειρήν, Il. 3.396 ; οὔπω τοίους ἵππους ἴδον οὐδʼ ἐνόησα, 10.550 ; τὸν δὲ ἰδὼν ἐνόησε, 11.599 ; οὐκ ἴδεν, οὐδʼ ἐνόησε, Od. 13.318, vgl. 16.160, Il. 24.337 ; c. partic., 12.143 ; ὡς ἐνόησεν ἔμʼ ἥμενον, Od. 10.395, u. öfter wie ὁρᾶν konstruiert ; auch mit dem Zusatz ὀφθαλμοῖς od. ἐν ὀφθαλμοῖς νοεῖν, 15.422, Il. 24.294, 312 H.h. Merc. 180 ; ὀξὺ νοεῖν, Il. 3.374, 5.680 u. öfter, wie Hes. Th. 838 ; doch immer schon von dem bloßen Eindruck auf das Gesicht, dem sinnlichen Sehen unterschieden u. eine Verstandestätigkeit mit andeutend.
b) geistig wahrnehmen, bemerken u. einsehen, erkennen ; δολοφροσύνην, Il. 19.112 ; ἐγὼ θυμῷ νοέω καὶ οἶδα ἕκαστα, Od. 18.228 ; νοέεις δὲ καὶ αὐτός, du siehst es selbst ein, 21.257 ; auch von künftigen Dingen, voraussehen, ἐπεὶ νοέω κακὸν ὔμμιν ἐρχόμενον, 20.367 ; ὁ δὲ φρεσὶν ᾗσι νοήσας, Od. 1.322 ; ἐνόησέ τε καὶ ἔγνω αὐτό vrbdt Plat. Rep. VI.508d ; ὁ νόμος νοῆσαι ῥᾴδιος, Symp. 182a ; – denken, οὕτω νῦν ἐγὼ νοέω, γύναι, ὡς σὺ ἐΐσκεις, Od. 4.148 ; καὶ φράσσομαι, 5.188 ; οὔτις ἐπεφράσατʼ οὐδʼ ἐνόησεν – ἐξερύσαι δόρυ, Il. 5.665 ; ἢ λάθετʼ ἢ οὐκ ἐνόησεν, 9.537 ; νόον νοεῖν, einen Gedanken denken, 9.104 ; φρεσὶ πευκαλίμῃσι, 15.81 ; μετὰ φρεσί, 20.310 ; κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, Od. 20.264 ; absol., νοήσας, es bedacht habend, verständig, 15.170, vgl. Il. 1.577, 23.305 ; Hes. O. 12 ; εἰπὲ ᾗ νοεῖς, Soph. Trach. 1125, wie φράζε πᾶν ὅσον νοεῖς, sage Alles, was du denkst, 348 ; auch ὡς μηκέτʼ ὄντα κεῖνον ἐν φάει νόει, Phil. 413 ; im Sinne haben ; εἰπεῖν ἔπος ὅττι νοήσῃς, Il. 1.543 ; c. inf., νοέω φρεσὶ τιμήσασθαι, 22.235, gesonnen sein, Etwas zu tun, wie 24.560, 10.501, wie Pind. νοεῖς ἀποδάσσασθαι, N. 10.86 ; τί με νοεῖς δρᾶσαι ; Soph. Phil. 906, 909 ; οὔ τί που δοῦναι νοεῖς ; 1217, öfter ; auch τῇδε νόει νόστον πρὸς οἴκους, Eur. I.T. 1018 ; auch in Prosa, τῷ ὄντι χρύσεα χαλκείων ἀμείβεσθαι νοεῖς, Plat. Symp. 219a ; ἱκανοὶ ὄντες, ἃ ἂν νοήσωσιν, ἐπιτελεῖν, was sie ersinnen, beschließen, Gorg. 491b ; Folgde : τὰ νοηθέντα ἐξεργάζεσθαι, Luc. Alex. 4 ; νοῆσαι ὀξὺς καὶ τὸ νοηθὲν ἐκτελέσαι ταχύς, Hdn. 2.9.2 ; – erdenken, ἄλλα μὲν αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ σῇσι νοήσεις, ἄλλα δὲ καὶ δαίμων ὑποθήσεται, Od. 3.26 ; ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησεν, Il. 23.140 u. öfter ; τοῦτό γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησεν, Od. 2.122 ; bedenken, beherzigen, erwägen, Il. 9.537, Od. 11.62 ; – νοῆσαι καιρὸς ἄριστος, Pind. Ol. 13.46 ; – ὀρθὰ νοεῦντες, ἄλλα νοεῦντες, richtiger, anderer Ansicht, Her. 8.3, 168 ; ἃ νοεῖς λέγων, Plat. Gorg. 521a ; οἶμαί τι τοιοῦτον νοεῖν τοὺς τὴν ψυχὴν ὀνομάσαντας, daß sie so Etwas meinen, Crat. 399d ; Prot. 347e ; τί ποτε νοῶν ταῦτα ἐποίησε τὰ ἔπη, Hipp. min. 365d. – Se auch von leblosen Dingen, τί νοεῖ χρησμός, νόμος, was will er sagen, was bedeutet er, Ar. Nub. 1168, Plut. 55 ; τί καὶ νοεῖ τὸ ὄνομα, Plat. Crat. 407e ; Euthyd. 287d. – Selten von der Gesinnung, wie man Hes. O. 284 σοὶ δʼ ἐγὼ ἐσθλὰ νοέων ἐρέω erklärt, obwohl das Einsehen, Denken vorzuziehen ist ; vgl. Her. 3.81 ; κακὸν νοεῖν τινι, Xen. Hier. 1.15. – Auch im med., bei sich überlegen, gedenken ; νοήσατο μάστιγα ἑλέσθαι, Il. 10.501 ; νοούμενος, Soph. O.R. 1487 ; Her. κείνου ταῦτα νενωμένου, 9.53, als er dieses bei sich überlegt u. beschlossen hatte, wie ἐνένωτο ἅμα τῷ ἦρι στρατεύειν, 1.77, dgl. 7.206 ; νωσάμενος, Theogn. 1298. – Pass., τὰ νοούμενα, das Gedachte, Plat. u. Folgde.
[νόος.]
(εἰσ-, προ-)
- 1
To perceive with the eye, see, discern, mark, observe (often with complementary pple. or adj.) : τὸν ὡς ἐνόησεν ἐρχόμενον Il. 3.21, τῶν οὔ τινʼ ἰδέειν δύναμʼ οὐδέ νοῆσαι Il. 5.475. Cf. Il. 2.391, Il. 3.30, 396, Il. 4.200, Il. 5.95, Il. 6.470, Il. 12.143, Il. 15.348, Il. 21.49, etc. : Od. 1.58, Od. 4.116, 653, Od. 6.163, Od. 8.271, Od. 12.28, Od. 16.5, Od. 19.232, etc.
Absol. Il. 3.374, Il. 5.669, Od. 8.91, Il. 12.393, Il. 17.483, etc.: Od. 4.148, Od. 16.160, Od. 19.478, Od. 22.162, etc.
- 2
To perceive with the mind, see, mark, understand: οὔ τι δολοφροσύνην ἐνόησεν Il. 19.112. Cf. Il. 1.522 :Od. 6.67, Od. 18.228, Od. 20.309, 367.
With dependent clause : τὸ νήπιος οὐκ ἐνόησεν
, ὡς . . . Od. 9.442. Cf. Od. 22.32.Absol. Il. 10.225 : Od. 1.322, Od. 21.257.
With dependent clause : νοῆσαι ὅππως . . . Il. 1.343. Cf. Il. 10.224, Il. 20.264, Il. 22.445.
In pres. pple., not lacking perception, recognizing quickly the calls of expediency or propriety, intelligent, of good sense : καὶ αὐτῇ περ νοεούσῃ Il. 1.577. Cf. Il. 23.305 : Od. 16.136 = Od. 17.193 = 281.
- 3
To think of, propose to oneself, purpose : μή μοι ταῦτα νόει φρεσίν Il. 9.600. Cf. Il. 23.140 = 193 : Od. 2.382 = 393 = Od. 4.795 = Od. 14.112 = Od. 18.187, Od. 4.219, Od. 5.188, 382, Od. 14.251, Od. 16.409, Od. 17.576 (taken this into his head), Od. 23.242, 344.
- 4
To turn over in one’s mind, think out, plan, contrive, devise : τοῦτό γʼ ἐναίσιμον οὐκ ἐνόησεν Od. 2.122, Od. 7.299. Cf. Il. 1.543, 549, Il. 7.358 = Il. 12.232, Il. 9.104, 105, Il. 23.415.
Absol. : περίοιδε νοῆσαι Il. 10.247. Cf. Od. 5.170.
- 5
To think of, have the wit to say or do : ἄλλʼ αὐτὸς νοήσεις Od. 3.26. Cf. Od. 18.230.
With complementary infin.: τό οὔ τις ἐνόησε, μηροῦ ἐξερύσαι δόρυ Il. 5.665.
Followed directly by infin.: οὐκ ἐνόησα καταβῆναι ἰὼν ἐς κλίμακα Od. 11.62.
In mid.: οὐ μάστιγα νοήσαθʼ ἑλέσθαι Il. 10.501.
Absol.: ὅππως οἱ κατὰ μοῖραν ὑποκρίναιτο νοήσας (should hit upon the right interpretation) Od. 15.170.
- 6
To think of a thing, have it occur to one : ἤ λάθετʼ ἤ οὐκ ἐνόησεν Il. 9.537.
- 7
To think, with the thought directly reported Il. 15.81.
- 8
To be minded or disposed, have one’s mind made up.
With infin.: νοέω καί αὐτὸς Ἕκτορα λῦσαι Il. 24.560. Cf. Il. 22.235.
- 9
To consider the case of, make up one’s mind as to : νόησον Αἰνείαν, ἢ . . . ἦ . . . Il. 20.310.
- 1
- a observe, heed ἕπεται δʼ ἐν ἑκάστῳ μέτρον· νοῆσαι δὲ καιρὸς ἄριστος O. 13.48 καὶ τὸ σιγᾶν πολλάκις ἐστὶ σοφώτατον ἀνθρώπῳ νοῆσαι N. 5.18
- b be minded, intend c. inf. “πάντων δὲ νοεῖς ἀποδάσσασθαι ἴσον” N. 10.86 c. acc. cogn. ὁ δʼ ἐχθρὰ νοήσαις ἤδη φθόνος οἴχεται with hostile intent Pae. 2.54
Strong 3539
1. to perceive with the mind, understand (for the phrase νοῶν κ. φρονῶν, in wills, v. MM, xvii): absol., Mt 16:9, Mk 8:17; c. acc., Eph 3:4, I Ti 1:7; c. dat. instr., τ. καρδίᾳ, Jo 12:40; pass., Ro 1:20; seq. ὅτι, Mt 15:17 16:11, Mk 7:18; c. acc. et inf., He 11:8.
2. to think, consider: absol., Mt 24:15, Mk 13:14, Eph 3:20; c. acc. rei, II Ti 2:7. (cf. -εὐ, κατα-, μετα-, προ-, ὑπο-νοέω).†
- Ito perceive by the eyes, observe, notice, ὀφθαλμοῖς or ἐν ὀφθαλμοῖς νοέειν Il.; distinguished from mere sight, τὸν δὲ ἰδὼν ἐνόησε Il.; οὐκ ἴδεν οὐδʼ ἐνόησε Hom.:—hence, θυμῶι νοέω καὶ οἶδα ἕκαστα Od., etc.: —so in Mid., Theogn., Soph.
- IIabsol. to think, suppose, Hom., Hdt., etc.; ἄλλα ν. to be of another mind, Hdt.:—part. νοέων, έουσα thoughtful, wary, discreet, Hom.
- IIIto think out, devise, contrive, purpose, intend, Od., Hdt.
- 2c. inf. to be minded to do a thing, Il., Soph., etc.:—so in Mid., Il., Hdt.
- IVto conceive of or deem to be so and so, ὡς μηκέτʼ ὄντα κεῖνον νόει Soph.
- Vof words, to bear a certain sense, to mean so and so, πυθοίμεθʼ ἂν τὸν χρησμὸν ὅ τι νοεῖ Ar., Plat.
-
…, ἔφη, ὦ Σώκρατες. εἰ ἄρα τὰ ὀφειλόμενα ἑκάστῳ ἀποδιδόναι φησίν τις δίκαιον εἶναι, τοῦτο δὲ δὴ νοεῖ αὐτῷ τοῖς μὲν ἐχθροῖς βλάβην ὀφείλεσθαι παρὰ τοῦ δικαίου ἀνδρός, τοῖς δὲ φίλοις ὠφελίαν, οὐκ ἦν σοφὸς ὁ…
Plato, Republic
-
…κωλύει διαμυθολογῆσαι πρὸς ἀλλήλους ἕως ἔξεστιν. ὑμῖν γὰρ ὡς φίλοις οὖσιν ἐπιδεῖξαι ἐθέλω τὸ νυνί μοι συμβεβηκὸς τί ποτε νοεῖ. ἐμοὶ γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί ὑμᾶς γὰρ δικαστὰς καλῶν ὀρθῶς ἂν καλοίην θαυμάσιόν τι γέγονεν. ἡ γὰρ…
Plato, Apology
-
…δʼ ἐγώ, τέχνημα ἄρα κέκτησαι, εἴπερ κέκτησαι · οὐ γάρ τι ἄλλο πρός γε σὲ εἰρήσεται ἢ ἅπερ νοῶ. ἐγὼ γὰρ τοῦτο, ὦ Πρωταγόρα, οὐκ ᾤμην διδακτὸν εἶναι, σοὶ δὲ λέγοντι οὐκ ἔχω ὅπως ἂν…
Plato, Protagoras
-
…περὶ αὐτοῦ τίνα γνώμην ; τίνα ; ποθεῖ μέν, ἐχθαίρει δέ, βούλεται δʼ ἔχειν. ἀλλʼ ὅ τι νοεῖτον εἴπατον τούτου πέρι. μισῶ πολίτην, ὅστις ὠφελεῖν πάτραν βραδὺς φανεῖται μεγάλα δὲ βλάπτειν ταχύς, καὶ πόριμον αὑτῷ…
Aristophanes, Frogs
-
…δʼ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται · ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων. ὃν δέ κʼ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσω μιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν, οὔ οἱ ἔπειτα ἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδʼ οἰωνούς. ὣς ἔφατʼ, Ἀργεῖοι δὲ…
Homer, Iliad
-
…λοιγὸς ἔην καὶ ἀμήχανα ἔργα γένοντο, καί νύ κε σήκασθεν κατὰ Ἴλιον ἠΰτε ἄρνες, εἰ μὴ ἄρʼ ὀξὺ νόησε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε · βροντήσας δʼ ἄρα δεινὸν ἀφῆκʼ ἀργῆτα κεραυνόν, κὰδ δὲ πρόσθʼ ἵππων Διομήδεος ἧκε…
Homer, Iliad
-
…γάρ. ὣς ἄρʼ ἔφη, γρηῢς δὲ διὲκ μεγάροιο βεβήκει ἀγγελέουσα γυναιξὶ καὶ ὀτρυνέουσα νέεσθαι. ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη · κούρῃ Ἰκαρίοιο κατὰ γλυκὺν ὕπνον ἔχευεν, εὗδε δʼ ἀνακλινθεῖσα, λύθεν δέ οἱ ἅψεα πάντα…
Homer, Odyssey
-
…, λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι · πὰρ δέ οἱ ἄλλοι ναῖον Βοιωτοὶ μάλα πίονα δῆμον ἔχοντες. τοὺς δʼ ὡς οὖν ἐνόησε θεὰ λευκώλενος Ἥρη Ἀργείους ὀλέκοντας ἐνὶ κρατερῇ ὑσμίνῃ, αὐτίκʼ Ἀθηναίην ἔπεα πτερόεντα προσηύδα · ὢ πόποι αἰγιόχοιο Διὸς τέκος…
Homer, Iliad
-
…ἀδμής. ἀλλʼ ὅτε δὴ ἄρʼ ἔμελλε πάλιν οἶκόνδε νέεσθαι ζεύξασʼ ἡμιόνους πτύξασά τε εἵματα καλά, ἔνθʼ αὖτʼ ἄλλʼ ἐνόησε θεά, γλαυκῶπις Ἀθήνη, ὡς Ὀδυσεὺς ἔγροιτο, ἴδοι τʼ ἐυώπιδα κούρην, ἥ οἱ Φαιήκων ἀνδρῶν πόλιν ἡγήσαιτο…
Homer, Odyssey
-
…μέγιστος ὅρκος δεινότατός τε πέλει μακάρεσσι θεοῖσι, μή τί τοι αὐτῷ πῆμα κακὸν βουλευσέμεν ἄλλο. ἀλλὰ τὰ μὲν νοέω καὶ φράσσομαι, ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ αὐτῇ μηδοίμην, ὅτε με χρειὼ τόσον ἵκοι · καὶ γὰρ ἐμοὶ νόος…
Homer, Odyssey