νομευτικός
νομευτικός, pastoral
νομ-ευτικός, ή, όν,
- pastoral, ν. ἐπιστήμη, ν. τέχναι, Pl. Plt. 267b, 267d; νομευτική alone, Ael. NA 9.54.
- II skilled in grazing, ib. 14.16.
νομευτικός, ή, όν :
1 qui concerne les pâtres ou le métier de pâtre, pastoral, Plat. Pol. 267d ; El. N.A. 9, 31 ||
2 habile à faire paître le bétail, El. N.A. 14, 16.
Étym. νομεύω.
νομευτικός, den Hirten betreffend ; τέχνη, Plat. Polit. 267b, die Kunst des Hirten ; Sp., wie Ael. H.A. 9.31, 54.